4 reacties

  1. Ik heb ‘De Tijd is Nu’ met plezier heb gelezen, en blij ben dat ik het heb gelezen. Het past in het denken over hoe het verder moet met de wereld. In de lijn van Jan Rotmans met zijn ‘In het oog van de orkaan’, en de essaybundel ‘Meer’ onder redactie van Marianne Thieme.
    ‘De Tijd is Nu’ is een stevig boek geworden boordevol informatie. Marlies de Vries wil zo veel mogelijk processen en hun veranderingen beschrijven vanuit een overkoepelende visie, waarbij de tijd een belangrijke rol speelt.
    Tijd als dimensie is voor velen, waaronder ikzelf, een moeilijk begrip, en de auteur besteedt dan ook terecht veel aandacht aan dimensies als sociaal-cultureel begrip. Dat vraagt om een zeer beknopte herhaling. 1e dimensie: eenheid met de natuur en de groep. 2e dimensie onderscheid tussen man, vrouw, mens en dier. 3e dimensie verdere uitsplitsingen naar pluraliteit en diversiteit. 4e dimensie: verder uitsplitsing, fragmentatie, versplintering, complexiteit, wat leidt naar vervreemding. Tijd als dimensie doet haar intrede. Wanneer in de 4e dimensie de tijd naar 0 nadert (bijvoorbeeld doordat we door internet vele gebeurtenissen tegelijk kunnen waarnemen) dan treden we de 5e dimensie binnen, waar samenleving en individu gelijkwaardig zijn, een van buiten naar binnen gericht proces. Het individuele proces is vergelijkbaar met stromingen als mindfulness (Thich Nath Hanh, Eckhart Tolle, etc.). Het naar de samenleving gerichte proces uit zich onder anderen in allerlei netwerken, waarbij communicatie, vooral via internet, een belangrijke rol toebedeeld krijgt. Deze processen worden helder toegelicht, met veel voorbeelden, ook haar eigen ervaringen, waardoor de materie makkelijker toegankelijker wordt. Persoonlijk vind ik het jammer dat het individuele proces en het ‘samenlevingsproces’ apart (maar helder) worden behandeld. Een laatste hoofdstuk met een synthese tussen die beiden had ik graag gezien. ‘De Tijd is Nu’ verschijnt precies op het juiste moment, nu de veranderingen van de 4e naar de 5e dimensie zichtbaar en voelbaar worden. Ik kan het boek aan iedereen, die geïnteresseerd is in veranderingsprocessen van harte aanraden.

  2. Lowie, bedankt voor je mooie reactie. Jouw samenvatting geeft het boek goed weer. Jouw idee voor een hoofdstuk waarin een synthese wordt beschreven tussen het persoonlijke en het samenlevingsproces is wellicht iets voor een later moment.

  3. Om maar even met een tijdskader te beginnen; ik had vorig weekend met erg veel plezier de beide hoofdstukken gelezen die Marlies me stuurde voor een eerste kennismaking, en “pas” nu mezelf de tijd gegund er even iets over te laten horen.
    Zo zeg Marlies, wat een heerlijk heldere “startup” van je boek, een fijne mix van structuur en een persoonlijke inbreng; komt op mij over als een weldoordachte formering, plus een lekkere leesbaarheid van je brede “overall” benadering.
    Dit laatste vind ik dan ook best “grotesk”, in de zin van moedig zeg maar, want je kadert een enorm ruim (hartige) benadering van het onderwerp tijd in al haar vormen, en zie daar dan maar weer een manier in te vinding die het expansieve / het vele terug gaat brengen naar het gekaderde, de eenheid.

    Veelheid vs. deze eenheid, deductie vs inductie, beide ogenschijnlijke contradicties zijn immers ook in o.a. de filosofie ruim vertegenwoordigd. Reden misschien voor een klein feestje der (h) erkenning. Het leest denk ik mede daarom ook erg prettig.
    Wat me ook raakt is dat je erop inzet, zo lijkt het, dat er blijkbaar krachten zijn die sociaal – maatschappelijk voor de troepen blijven uitlopen, in elke dimensie traceerbaar en die zich ook steeds wetmatig door de geschiedenis heen lijkt te herhalen (Nietzsche heeft het er o.a. over gehad). Alsof de tweedeling gezien kan worden een gevolg van een rigoureuze, onherstelbare splitsing tussen diegenen die nét aan wél – en nét aan (of helemaal) niét – het opgelegde tempo kan bijbenen. Met alle dramatische gevolgen van dien. De fricties tussen maatschappij en individu, “men – en de maatschappij – voegt zich maar naar mij, goed – of kwaadschiks”. Of, de competitie tussen oost en west, zowel cultureel als economisch, allemaal uitingen van wat je concreet vaststelt in je boek, dat we aan het begin van een (misschien wel laatste) transitie staan.
    Gaan we er “vernieuwd” uitkomen ? Ben je positief gestemd, of lijdt het allemaal tot een apocalyptisch einde ? De meningen zijn sociologisch – zo heb ik begrepen – alleen al behoorlijk verdeeld, wat op zichzelf aangeeft dat er nog veel actie nodig is tot aan het begin van een stadium van eenheidsbewustzijn.
    Gaat het collectief er een pact mee aan ? In een mooie balans van reciprociteit ? Allemaal intrigerende vragen, en wat – of wie – zal ons daarin op handen dragen ? De religie, wetenschap in algemene zin, technische toepassingen in het bijzonder ? Of gaan we voor totaal andere fundamenten, die we overigens nu misschien nog helemaal niet kunnen kennen. En is ons (on) bewustzijn daarvoor wel al tot enige basis geschiktheid geëvolueerd ?
    Ben zelf niet zo van de time & plan framing, maar ik geef toe, is het soms wel erg handig, ik heb je boek besteld !
    Nogmaals heel erg bedankt ervoor dat je “een intro” met me wilde delen, en oh ja, bijna filosofisch bescheiden, het siert je enorm, om het geheel als “een” overkoepelende visie op…” te benoemen.
    Hartelijke Groet !
    Marcel Hilgersom.

  4. Wouter

    24 maart 2016 om 14:06

    Onlangs een zeer prettige sessie met Marlies gehad.
    Marlies is een warme, gedreven coach met veel ervaring. Ze heeft een prachtige praktijkruimte op een rustig gelegen boerderij naast Haarlem. Marlies was voorheen fysiotherapeut, maar vond de lichamelijke benadering te beperkt. Ze heeft zich doorontwikkeld tot een ervaren holistisch transformatief coach die allerlei technieken kan inzetten om je te helpen, o.a. NLP, EFT, visualisaties, kinesiologie, meditatie, ontspanningsoefeningen en ademhalingsoefeningen. De koppeling met het lijf is erg belangrijk in haar praktijk en dat is erg prettig.

    Ze hielp me om weer een stapje verder te gaan dan praten, wat ik meestal doe.
    VOELEN WAARVANDAAN de spanningen & emoties in mijn lijf komen. Want symptomen herkennen is leuk, maar dan is het eigenlijk al te laat. Fyieke symptomen als opgetrokken schouders, vastzittende kaken, korte & hoge ademhaling i.p.v. uit de buik zijn bij mij de symptomen.

    Ze gaat me helpen om, voordat het tot een boosheid-uitbarsting komt, deze voor te zijn. Want als je boos wordt, zijn er al voldoende signalen geweest die je had kunnen herkennen.

    Uitgangspunt is dat alle informatie over mij in mijn lichaam zit opgeslagen.
    “Het lichaam herinnert zich alles” is een veelgehoorde term en ik merk steeds meer dat dit klopt.

    Het werkt! Puur door de bewustwording van wat er in mijn lijf gebeurd.

    Dank Marlies!

Reacties zijn gesloten.