De Tijd is NU Een overkoepelende visie op de hedendaagse tijdsgeest.

De Tijd is NU

de overgang naar een netwerkmaatschappij

Marlies de Vries heeft als onafhankelijk wetenschappelijk onderzoeker het boek De Tijd is NU geschreven. Hierin beschrijft zij de veranderingen in de samenleving en de weg die wij allen bewandelen naar een nieuwe maatschappij, een nieuwe orde. Zij heeft hiermee een boek geschreven dat zijn tijd vooruit is, maar steeds meer realiteit wordt.

Crises

Dat er steeds meer crises zijn, tijdelijk of niet, is een teken dat de wereld verandert. Chaos is noodzakelijk om los te komen uit oude verbanden en uit systemen die niet meer werken. Er ontstaan botsingen tussen de oude orde die niet wil loslaten en de nieuwe strijders voor verandering. 

De rol van internet

Door het internet zijn we continue verbonden met de hele wereld. Wat ver weg gebeurd heeft directe consequenties voor ons. Alles gebeurt in het NU. Over de wereld zijn allerlei verschillende niveaus van ontwikkeling, die niet op elkaar aansluiten. Doordat alles met elkaar samenhangt geeft dit conflicten tussen bijvoorbeeld ideologieën, tussen arm en rijk, maar ook man en vrouw. Het is ook het conflict tussen lokaal en globaal. Deze conflicten blijven net zo lang bestaan totdat wij onze innerlijke conflicten niet meer projecteren op anderen. Zelfs in onze vreedzame westerse samenleving is dat niet simpel en merken we dat er misschien wel meer is onderdrukt dan wij zelf in de gaten hadden. Dit komt via internet/social media makkelijker aan het licht dan vroeger. Is dit dan slecht? Nee, het gaat er vooral om, hoe wij er mee omgaan. 

Stress

Door de informatie- en communicatietechnologie kunnen we ook steeds meer, in steeds minder tijd. Dat leidt tot continue haast, 'werk'stress en ziekteverzuim. Concurrentie is moordend, fusies en overnames aan de orde van de dag. De druk doordat alles tegelijk kan is enorm hoog. We denken omdat alles kan, ook alles moet. Dit legt ook druk op werkgevers en werknemers. Concurrentie is in de versnelling, vermeerdering van winsten, grotere omzet en daarmee meer druk op werknemers. In het NU kan is het de race naar de bodem, waar uiteindelijk maar één de winnaar is. The winner takes it all. 

Van concurrentie naar samenwerken

Het is tijd om uit de concurrentie te stappen en te gaan samenwerken. Dat geldt zowel voor bedrijven als voor overheden. Zelfstandigen doen dit al. Zij zijn ook de netwerkers van de nieuwe tijd. Maar ook grotere bedrijven en overheden moeten transformeren naar netwerkorganisaties. De steeds complexere wereld om ons heen vraagt om zelfstandige werknemers, mensen die voor zichzelf kunnen denken en flexibel kunnen inspringen op wat er om hen heen gebeurd. Dit kan niet meer vanuit een hiërarchisch perspectief, waarbij de baas zegt wat je moet doen en liefst ook nog hoe. De mens die nog zo werkt, functioneert als een robot en waarschijnlijk kan die dat binnenkort beter.

De kunst van goede keuzes

In het NU, waarin alles tegelijkertijd kan moeten we keuzes maken. Het gaat daarbij om de goede keuzes te maken en dat is niet eenvoudig. Goede keuzes maak je vanuit je eigen authenticiteit  en dat moeten we nog veel meer leren. We zijn gewend om keuzes te maken vanuit onze culturele achtergrond, de groepen waar wij bij horen. Maar deze bieden ons niet meer wat wij willen. Het wordt vaak ervaren als een keurslijf. De mens wil zelfbeschikkingsrecht. Maar ook dat is niet eenvoudig, omdat wij al eeuwen gewend zijn dat anderen voor ons denken en weten wat goed voor ons is. Het raakt primair aan al onze relaties. Was onze wereld nog niet zo lang geleden redelijk duidelijk, dan is dat nu helemaal niet meer zo en dat verandert in rap tempo naar nog erger. We zullen onszelf als mens opnieuw moeten uitvinden. Wie ben ik, wie ben jij? Waar ligt mijn grens en waar ligt die van jou. Tussen zwart en wit ligt nog veel meer grijs. Dat vraagt om verkenning van de ander. Maar wil je de ander leren kennen zal je eerst jezelf moeten leren kennen en dus ons daarvan bewust moeten worden.

transcendent bewustzijn; conflict overstijgend

In de nieuwe tijd hebben we een ander bewustzijn nodig, een transcendent bewustzijn. Dit bewustzijn stelt ons in staat tegenstellingen en conflicten te overstijgen en het tijdsdenken los te laten. Hiervoor is het leven in het nu, mindfulness, contact maken met je intuïtie en met je eigen essentie is van wezenlijk belang. Hiermee lukt het je steeds beter om te leven vanuit je authentieke zelf. Je komt meer in je eigen kracht te staan.

Tijd verdwijnt

De Tijd is NU is geschreven met een helicopterview, waarbij tijd beschreven wordt vanuit het ontstaan van de aarde en het ontstaan van de mensheid. Alleen vanuit het verleden kan de toekomst worden begrepen. We leven in een zeer bijzonder tijdsmoment, die niet in vergelijking staat met alle voorgaande evolutionaire sprongen. Om dit te kunnen begrijpen is het nodig om het concept van tijd te verkennen, omdat dit verandert door de alle ontwikkelingen rondom ICT, die de mensheid raakt in alle opzichten. 

Zo lang de mensheid is, weten wij niet beter dan dan tijd er altijd is geweest. Alleen de manier van tijdbeleving verandert, lijkt het. Maar door de ontwikkelingen rondom ICT verdwijnt tijd. Tijd is de vierde dimensie. Door de enorme versnelling naar het nulpunt dat tijd ophoudt te bestaan, gaan we naar de volgende dimensie, de vijfde dimensie.

5D een netwerkmaatschappij  

De vijfde dimensie leidt onherroepelijk tot een nieuwe visie op de mens en de maatschappij. Er ontstaat een netwerkmaatschappij die draait om eenheid en diversiteit, om geven, gunnen, krijgen en delen. Dan ligt de kracht bij de mens zelf. De Tijd is NU ook geschreven vanuit een praktisch oogpunt, met voorbeelden, om zichtbaar te maken, op welke manier de veranderingen plaatsvinden. 

De tijd is nu is een aanrader voor iedereen die wil weten wat de uitdagingen van deze ‘tijd’ zijn en hoe daarmee om te gaan.

Klik hier om het boek te bestellen.

Marlies de Vries - De tijd is Nu

3 reacties

  1. Ik heb ‘De Tijd is Nu’ met plezier heb gelezen, en blij ben dat ik het heb gelezen. Het past in het denken over hoe het verder moet met de wereld. In de lijn van Jan Rotmans met zijn ‘In het oog van de orkaan’, en de essaybundel ‘Meer’ onder redactie van Marianne Thieme.
    ‘De Tijd is Nu’ is een stevig boek geworden boordevol informatie. Marlies de Vries wil zo veel mogelijk processen en hun veranderingen beschrijven vanuit een overkoepelende visie, waarbij de tijd een belangrijke rol speelt.
    Tijd als dimensie is voor velen, waaronder ikzelf, een moeilijk begrip, en de auteur besteedt dan ook terecht veel aandacht aan dimensies als sociaal-cultureel begrip. Dat vraagt om een zeer beknopte herhaling. 1e dimensie: eenheid met de natuur en de groep. 2e dimensie onderscheid tussen man, vrouw, mens en dier. 3e dimensie verdere uitsplitsingen naar pluraliteit en diversiteit. 4e dimensie: verder uitsplitsing, fragmentatie, versplintering, complexiteit, wat leidt naar vervreemding. Tijd als dimensie doet haar intrede. Wanneer in de 4e dimensie de tijd naar 0 nadert (bijvoorbeeld doordat we door internet vele gebeurtenissen tegelijk kunnen waarnemen) dan treden we de 5e dimensie binnen, waar samenleving en individu gelijkwaardig zijn, een van buiten naar binnen gericht proces. Het individuele proces is vergelijkbaar met stromingen als mindfulness (Thich Nath Hanh, Eckhart Tolle, etc.). Het naar de samenleving gerichte proces uit zich onder anderen in allerlei netwerken, waarbij communicatie, vooral via internet, een belangrijke rol toebedeeld krijgt. Deze processen worden helder toegelicht, met veel voorbeelden, ook haar eigen ervaringen, waardoor de materie makkelijker toegankelijker wordt. Persoonlijk vind ik het jammer dat het individuele proces en het ‘samenlevingsproces’ apart (maar helder) worden behandeld. Een laatste hoofdstuk met een synthese tussen die beiden had ik graag gezien. ‘De Tijd is Nu’ verschijnt precies op het juiste moment, nu de veranderingen van de 4e naar de 5e dimensie zichtbaar en voelbaar worden. Ik kan het boek aan iedereen, die geïnteresseerd is in veranderingsprocessen van harte aanraden.

  2. Lowie, bedankt voor je mooie reactie. Jouw samenvatting geeft het boek goed weer. Jouw idee voor een hoofdstuk waarin een synthese wordt beschreven tussen het persoonlijke en het samenlevingsproces is wellicht iets voor een later moment.

  3. Om maar even met een tijdskader te beginnen; ik had vorig weekend met erg veel plezier de beide hoofdstukken gelezen die Marlies me stuurde voor een eerste kennismaking, en “pas” nu mezelf de tijd gegund er even iets over te laten horen.
    Zo zeg Marlies, wat een heerlijk heldere “startup” van je boek, een fijne mix van structuur en een persoonlijke inbreng; komt op mij over als een weldoordachte formering, plus een lekkere leesbaarheid van je brede “overall” benadering.
    Dit laatste vind ik dan ook best “grotesk”, in de zin van moedig zeg maar, want je kadert een enorm ruim (hartige) benadering van het onderwerp tijd in al haar vormen, en zie daar dan maar weer een manier in te vinding die het expansieve / het vele terug gaat brengen naar het gekaderde, de eenheid.

    Veelheid vs. deze eenheid, deductie vs inductie, beide ogenschijnlijke contradicties zijn immers ook in o.a. de filosofie ruim vertegenwoordigd. Reden misschien voor een klein feestje der (h) erkenning. Het leest denk ik mede daarom ook erg prettig.
    Wat me ook raakt is dat je erop inzet, zo lijkt het, dat er blijkbaar krachten zijn die sociaal – maatschappelijk voor de troepen blijven uitlopen, in elke dimensie traceerbaar en die zich ook steeds wetmatig door de geschiedenis heen lijkt te herhalen (Nietzsche heeft het er o.a. over gehad). Alsof de tweedeling gezien kan worden een gevolg van een rigoureuze, onherstelbare splitsing tussen diegenen die nét aan wél – en nét aan (of helemaal) niét – het opgelegde tempo kan bijbenen. Met alle dramatische gevolgen van dien. De fricties tussen maatschappij en individu, “men – en de maatschappij – voegt zich maar naar mij, goed – of kwaadschiks”. Of, de competitie tussen oost en west, zowel cultureel als economisch, allemaal uitingen van wat je concreet vaststelt in je boek, dat we aan het begin van een (misschien wel laatste) transitie staan.
    Gaan we er “vernieuwd” uitkomen ? Ben je positief gestemd, of lijdt het allemaal tot een apocalyptisch einde ? De meningen zijn sociologisch – zo heb ik begrepen – alleen al behoorlijk verdeeld, wat op zichzelf aangeeft dat er nog veel actie nodig is tot aan het begin van een stadium van eenheidsbewustzijn.
    Gaat het collectief er een pact mee aan ? In een mooie balans van reciprociteit ? Allemaal intrigerende vragen, en wat – of wie – zal ons daarin op handen dragen ? De religie, wetenschap in algemene zin, technische toepassingen in het bijzonder ? Of gaan we voor totaal andere fundamenten, die we overigens nu misschien nog helemaal niet kunnen kennen. En is ons (on) bewustzijn daarvoor wel al tot enige basis geschiktheid geëvolueerd ?
    Ben zelf niet zo van de time & plan framing, maar ik geef toe, is het soms wel erg handig, ik heb je boek besteld !
    Nogmaals heel erg bedankt ervoor dat je “een intro” met me wilde delen, en oh ja, bijna filosofisch bescheiden, het siert je enorm, om het geheel als “een” overkoepelende visie op…” te benoemen.
    Hartelijke Groet !
    Marcel Hilgersom.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.